Marhime deelt uit:

Boekverslag


“Het had beter een Verzameling Poep kunnen heten”
- Marhime -


 
 

Eerste indruk

Het boek heet ‘Boeken van Bloed’, geschreven door Clive Barker. Je weet wel, die gast die Hellraiser bedacht heeft. Als ze ooit een quote zoeken voor op de kaft, doe dan niet die neppe ‘De meest provocerende verhalen ooit in druk verschenen’ – Washington Post. En pleur nou niet elke keer die opmerking van Stephen King erbij (‘De toekomst van horror’). Zeg gewoon: ‘Man, wat een dik boek’.



Geen woorden maar daden, zeggen boekverslaggevers Kippfest & Marhime
 
 

De bespreking

Nadat de schrijver god, alles en iedereen en zijn moeder heeft bedankt, komen we aan bij zijn Voorwoord. Waar hij even duidelijk laat merken dat hij homo is en dat zijn vriend in bezit is van een gigantische voorbinddildo. Thumbs up (Ass down), Clive.
Het Boek van Bloed, een inleidend verhaal. Vage bullshit over iemand die naakt op zolder wilt rukken, en dan door geesten op zijn huid beschreven wordt. Goh, beetje copy-paste uit ‘Hellbound Heart’ (ook van Clive Barker), waar een andere man ook naakt probeert te rukken, op een zolder, en bezoek krijgt van boze Cenobites. Ja, whateva. Next.
Tunnel des Doods. Onsterfelijke kannibalen in donkere steegjes die slecht voor je gezondheid zijn. Nee? Echt? Waarom? Nee, serieus: WAAROM?
Jack en zijn Demon. Beëlzebub wilt iemand bang maken. Beëlzebub? Zelf bedacht, of Robijn intensief, Clive? Dus de ‘Heer van vliegen’ stuurt zijn meest incompetente demon op de belangrijke taak. Wat? Zal wel een verhaal achter zitten of zo, in ieder geval: Jack wint, en gaat fijne avonden beleven met zijn nieuwverworven manslaaf.
(Notitie: Heer van vliegen? Wat? Was de titel Heer van buikschuivende beesten al bezet?)
Varkensbloedblues. Een mens-etende varken, waarschijnlijk from outer space. Een jongen die door alle andere jongens op de tuchtschool als “iedereen houdt van hem, hij was mooi” wordt beschreven. Een andere jongen, die continue als naakt en maagd gefantaseerd wordt, en aan het eind daadwerkelijk naakt is, anaal minder maagd, en zich gedraagt als een knorrend varken. En een zogenaamd verhaal, dat alles logisch moet maken.
Sex, dood en stralende sterren. Zombies met slechte adem, en het enige wat ze willen is Shakespeare opvoeren. Man, niemand begrijpt de ondoden of vrouwen beter dan Clive Barker!
In de heuvels, de steden. Twee homo’s trekken door het platteland, en dit is geen pun. Ze hebben “goede sex, goede en stevige sex, met evenveel genot voor allebei”, speeksel dat naar zilte sperma smaakt en zeer fijnzinnige dialogen (“Wil je neuken?”). Oh, en niet naar grote dingen kijken, want Clive zegt dat het eng is. Take care of yourself and others…
Angst. Leraar versiert leerling met pretentieuze blah blah, samengevat als: boe. Ze gaan “enge” spelletjes spelen, met als resultaat dat leerling achterlijk wordt. Corky vindt hakbijl en hakt ermee. Op de leraar. En toevallig blijkt (helemaal aan het eind) dat de leraar met als zijn macho-talk over angst, eigenlijk een mietje is, met een fobie voor hakbijlen. Ach, de ironie...

En de prijs voor de meest achterlijke zin in druk gaat naar Clive Barfer: “Hij had volle lippen, net als Mick Jagger, maar dan bleek, droog en niet sensueel”. Sorry, Clive, weet niet van welke wereld jij komt, maar in deze wereld is het hele Mick Jagger-pakket bleek, droog en allesbehalve sensueel.

 
 

Kippfest geeft aan dat er genoeg spiritus is om het boek te bespreken

Spannende momenten...

Goed zo!
 
 



De helse wedstrijd
. Het bijbelse einde der dagen is hier. En het wordt uitgevochten met een spannende wedstrijd “ren als kanker, zonder om te kijken”… eh ja. En als de mensen winnen krijgen ze… honderd jaar democratie? Een blik bruine bonen was leuker geweest…
Jacqueline Ess: haar laatste wil. Net als de rest van alle vrouwen in Boeken van Bloed is ook Jacqueline een hoer, zo achterlijk als de mensen op Jerry Springer tezamen en waarschijnlijk aanbidt ze de duivel, of in termen van Clive Barker: gewoon een vrouw. Dus Jacqueline is gewoon een vrouw.
Yo, Clive Barker, ik weet niet waarom je de faget-way swingt, or anyone else for that matter, maar jouw simpele Taliban-achtige beeld over hetero’s in het algemeen, stinkt. Behoorlijk. Over stinken gesproken…
Zo vader, zo zoon. Vaders met stinkende kruizen, zonen die er aan ruiken. Vaders die hun naakte vijf-jarige zonen betasten, en fantaseren dat ze biggen zijn. En Lucy, die gewoon een vrouw is.
Moraal van het verhaal? Een bepaald type onbegrepen en “verdemoniseerde” mens, staat boven alle mensen. Goh, even nadenken wat de homofiele schrijver precies zeggen wilt. Weet je wat, ik vraag het wel met een kogelbrief.
Nieuwe moorden in de rue Morgue. Een aap denkt Jack the Ripper te zijn en Clive Barker denkt een schrijver te zijn. HA-motherfucking-HA.
(???: Twee ancient dudes zitten tegenover elkaar. Een spuugt op de ander in zijn gezicht. En “het speeksel trof zijn lip als een kus”. Wat moet ik hier mee?)
Zoon van het witte doek. Een tumor evolueert tot een gigantische slak, die weet dat ie lelijk is. Oh, en hij hongert voor zielen, want dat doen tumorslakken, mochten ze bestaan. So beware, you’re in for a scare… En er wordt wederom gerukt door een man, deze keer op een openbaar toilet, terwijl hij aan John Wayne denkt.
Koning Monster. Iemand wrikt een stoeptegel los, waar toevallig een trol onder slaapt. Oeps. Dus trol is los, en hij plast over mensen heen. Oh, en hij bezorgt mannen erecties. Joh. Oh. Gelukkig is er een andere stoeptegel die de kracht van de Hoer, of een ander feministische New Age-crap vrouwenfiguur, voorstelt en alles oplost. Wauw, een episode van Charmed op papier. Net wat ik nodig had.
Bekentenissen van een lijkwade. Een geest van een accountant gaat in een laken wonen. Man, de laatste keer dat ik zoiets spannends zag, was een aflevering van Everwood.
Zondebokken. Het leek iemand wel een goed idee om een strand te bouwen bovenop een heilige indianenbegraafplaatsheuvel. En iemand anders, er kankerhard met z’n sloep op stranden, en al masturberend het inheemse leven de schedel in te slaan. De derde Stooge vond het zo nodig om er over te schrijven.
Menselijke resten
. Een vrouwloos verhaal over manhoeren, pooiers en hun klanten, allemaal verlangen ze naar het steken en gestoken te worden in “daar waar de zon niet schijnt, en poep een kleur is”. En Pinokkio die graag een jongen van vlees en bloed wilt worden, zodat hij mee kan doen.
De opstand der handen. Ja… handen die in opstand komen, hé? Niet zo goed als de film, die het qua vermaak weer gigantisch onder doet aan het je eigen kloten met een hamer plat meppen, de hele zaak met pianosnaren eraf flossen en daarna de gapende wond met hete peper en schuurpapier te ontsmetten.
De ontmenselijking. Vier pubers randen een zwerver aan, want bla, bla, fastforward, de zwerver blijkt een buitenaardse goochelaar met bondagekennis te zijn! Met een geheim, natuurlijk. Hemeltje, en toch (?) gaat alles en iedereen dood? The End. Man, telefoonboeken hebben een beter plot.
De openbaring. Boring shit over iemand die aan verbale masturbatie doet. Hij geniet van zijn stem, maar anderen niet. Dus vermoorden ze hem. En met ‘ze’ wordt (natuurlijk) de vrouw in het algemeen bedoeld. Ik bedoel, mannen en zinloos geweld? Tsk, alleen het idee al. Absurd. Nee, nee, het zijn de vrouwen weer… natuurlijk. VROUWEN LIGGEN MET DE DUIVEL!!! Haal mijn Heksenhamer uit de kast, vrouwwezen! En wat fakkels en hooivorken. Dans de Hoki-Poki… en snel wat, verdomme…
Prins der duisternis. Ouwe man wilt deal met de “Prins der duisternis”. In ruil voor zijn ziel, wilt hij de liefde van… wat, de “Prins der licht” of whateva.

Dus, als je behalve het helemaal compleet en totaal STOM zijn, OOK nog eens lobotomie ondergaat, krijg je de Nobelprijs van Man van de Mensheid? Dem, het klinkt gewoon net zo stom, als het is.
Het tijdperk van (HOMO-)verlangen. Iemand slikt military-grade Viagra en wordt geil als boter. En als je jeuk hebt, moet je krabben. Hij dus heel grafisch krabben… BIJ MANNEN.
Er worden ook wel wat vrouwen verkracht, maar zo van: “En zij was verkracht”. Punt. Maar zodra hij iets “anders” pookt, hele lappen tekst. Gelukkig is de manier waarop net zo opwindend als een Mick Jagger.
(Bladzijde 622: Bloedeters? Wat de fuck is een bloedeter? Hoe EET je bloed, met bestek?)



MEER! Er is MEER! Klik!

 
   
Knetter.
   
 




Copyright bij en dankzij Marhime. Ik bedoel, hij heeft er wel bijna 1000 pagina's shite voor moeten doorploegen. Respect naar de man, bitches! (C)2004